حمایت از قانون کپی رایت یا حق مالکیت معنوی

با درود

همانطور که همه ما می دانیم، تهیه یک اثر موسیقی اعم از کتاب، سی دی، کاست و... هزینه دارد.

جدا از هزینه های غیر مادی که شامل زمان و زحمت آهنگساز، نویسنده و یا خالق اثر می شود، هزینه های مادی تهیه و انتشار اثر شامل مراحلی است که همگی با صرف هزینه انجام خواهند پذیرفت.

دانلود نکنیم

هزینه های ضبط در استودیو، هزینه نوازندگان، خواننده، هزینه میکس و ویرایش اثر، هزینه طراحی پوستر و جلد و تبلیغات و هزینه چاپ، هزینه گرفتن مجوز نشر، هزینه نشر و...

حال این هزینه های غیر مادی را نیز به آن اضافه کنید:

زمان و فکر و تجربه و تلاش و سختی های برنامه ریزی برای گرفتن مجوز، زمان بندی و سختی های ضبط در استودیو، سختی های پیدا کردن ناشر و توزیع و در پایان هم دریافت چک مقدار کمی پول که معمولا یک سال بعد هم نقد نمی شود.

پیدا کردن یک ناشر برای خرید اثر هم داستان دارد.

اگر اثر خوب باشد ناشر آن را می خرد، پولش را به بعد از بازگشت پول توسط خرید سی دی ها موکول می کند، ولی چون اثر خوب است توسط همه دانلود می شود، اثر خریداری نشده و پولی برنمی گردد تا به دست خالق اثر برسد. پس ضرر مالی برای هم شرکت هم خالق و صاحب اثر باقی می ماند.

اگر اثر معمولی باشد، شرکتی آن را خریداری نمی کند، صاحب اثر آن را با هزینه خود منتشر کرده، و چون کار معمولی است کسی آن را نمی خرد پس صاحب اثر ضرر می کند چون باید هزینه نشر و توزیع را خود بدهد.

حال با همه این اتفاقات عجیب و غریبی که به صورت خلاصه گفته شد، زمانی که اثر منتشر می شود، به جای آنکه توسط مردم خریداری شود، سر از اینترنت درآورده و دانلود می شود.

شرکت منتشر کننده اثر به خاطر اینکه سرمایه خودش را گذاشته و ضرر کرده دیگر اثری منتشر نمی کند، صاحب اثر و خالق آن نیز به خاطر ضرر مالی زیادی که شاملش شده ضمن از دست دادن انگیزه برای انتشار و خلق اثر، بدهی زیادی به شرکت ناشر داشته و مجبور به قرض و وام و... می شود.

حال ببینیم چطور می شود به راحتی این چرخه مسموم و نادرست را از بین برد؟

یک سی دی در حال حاضر حدود ۱۵۰۰ تا ۴۰۰۰ تومان است.

یعنی مساوی با یک عدد ساندویچ که شاید بعضی از ما هفته ای دو تا سه عدد از آن را خریداری می کنیم

یا می تواند مساوی با خرید حدود ۱۰ لیتر بنزین آزاد باشد.

یا مساوی با خرید یک عدد پیتزای معمولی.

و هزار چیز دیگر که به راحتی برای آن ها هزینه می کنیم.

ما برای اینکه یک عدد ساندویچ یا لباس بخریم، هزینه تمام آن را می دهیم، و برای تخفیف گرفتن (که همه می دانیم در مقابل سود آنچنانی فروشنده چیزی نیست) کلی خودمان را به آب و آتش می زنیم.

فروشنده سود می کند، تولید کننده سود می کند، واسطه سود می کند، سرمایه اش بیشتر می شود ولی هیچ بار معنایی و فرهنگی نصیب ما یا جامعه نمی شود.

ولی به راحتی و بدون پرداخت هیچ گونه هزینه ای، اثر یک هنرمند کشورمان را بدون اجازه اش دانلود می کنیم و آن را تکثیر نیز می کنیم.

هنرمندی که با تمام مشکلاتی که دارد، با قرض گرفتن و وام و هزار مشکل دیگر اثرش را منتشر می کند، فقط به فرهنگ و هنر کشور و جامعه فکر می کند و هیچ وقت توقع زیادی از هیچ کس ندارد.

با این کار ضمن این که به اقتصاد او لطمه شدید می زنیم، او را در وضعیتی قرار می دهیم که دیگر نمی تواند اثر هنری خلق کند و به فرهنگ کشورمان خدمت کند.

نه تنها سودی عایدش نمی شود، باعث رنجش خاطر، سرخوردگی و... و درگیر کردن وی در مشکلات اقتصادی و... می شویم.

این هنرمند دیگر نه اثری برای انتشار خلق می کند و نه کنسرت می دهد.

حال قضاوت با شماست.

ما می توانیم با خرید سی دی و اثر دلخواهمان، تمام این اتفاقات نامیمون و نادرست را از بین ببریم.

برای تایید و پیوستن به ما برای مبارزه با این پدیده زشت، در رای گیری سایت شرکت کنید.

موسیقی هنری ایران

رضا کلانتری

دهم خرداد هشتاد و نه